FLOWER BURST

"Flower Burst"
Acrylic on Paper

*stream of consciousness, took the paper, got the acrylic and just paint...

Me, the flower
Dancing in the air
Freely flowing
Bursting in the open
A shower of colors
Festival of the fabulous
My consciousness,
Its complications
Are mysteries of my thoughts.

Filipino Translation

Ako, ang bulaklak
Sumasayaw sa hangin
At malaya ang pagdaloy
Sa kalawakan
Ang sandamakmak nitong kulay
Ay pagdiriwang
Ng mga kamangha-mangha't mahusay
Ang aking kamalayan
At taglay nitong kaguluhan
Ay misteryo ng aking kaisipan.

ANG BABAE SA DUYANG LAMBAT

Sa iyong mga mata itinatago ang lihim
Na siyang katanungang
Matagal nang hinihintay
Paano mahahanap ang kasagutan
Kung ikaw mismo ay nagtatago
Sa likod ng mga tanong
Sa pagitan ng iyong mga mata
May nakakubling hiwaga
Pilit hinahabi ng mga mapaglarong diwa
Nasaan ang kinikimkim na mga tanong
Ilahad ang bawat katagang nasasaloob
At bigyang laya ang damdaming nilulumot.

THE SONG TERE BINA OF GURU THE MOVIE USED IN "TUM, MY PLEDGE OF LOVE"

Madami ang nagtatanong kung anong kanta yung ginamit sa backround ng trailer ng pelikulang "TUM, My Pledge of Love" na ginawa sa India at dahil mahilig akong makinig ng Hindi Songs, matagal ko ng alam ito. TERE BINA ang title na ginawa rin ni A. R. Rahman na siyang nagpasikat ng kantang "JAI HO" para sa pelikulang Slumdog Millionaire na sumikat din sa Pilipinas sa version kasama ang Pussycat Dolls. 

Maganda ang melody ng kantang TERE BINA (Without You) at kahit sa wikang ng mga Indians (Hindi) ito naririnig, may dating pa rin. Makikita sa baba ang translation ng kanta. Ito ang ginamit na kanta sa pelikulang GURU na pinagbidahan nila Abishek Bachchan at Aishwarya Rai.


Heto yung pelikula nila Robin at Mariel:

At Heto yung pelikulang GURU na siyang may original sound track na TERE BINA:

Heto ang original lyrics ng kanta at English Translation nito:

dum dara dum dara mast mast dara
dum dara dum dum
oh hum dum bin tere kya jeena 

oh lover,  what's life without you?

tere bina beswaadi beswaadi ratiyaan, oh sajna
without you the nights are colorless, flavorless

rookhi re oh rookhi re,

and sickly, like a malady

kaatore kaate katena

try as i might, it won't pass

na jaa chaakri ka mare na ja

don't go Don't go for the sake of duty

souten pukaare

your lover is calling out to you

saawan aayega toh poochega

when the rains come they'll ask where you are

na ja re

please don't go

pheeki pheeki beswaadhi

colorless, flavorless

yeh ratiyaan

are these nights

kaatore kate na kate na

and they won't pass quickly

ab tere bina sajna sajna

without you my lover

kaate kate na

katena katena tere bina

tere bina beswaadi beswaadi

ratiyaan, oh sajna oh

tere bina chand ka sona khota re

without you the moonlight appears fake

peeli peeli dhool udaawe jhoota re

everything is false, like dust in my eyes

tere bina sona peetal

without you gold is just brass

tere sang keethar peepal

when you're there everything is wonderful

aaja katena ratiyaan

dum dara dum dara mast mast dara - 2

dum dara dm dum oh hum dum

bin tere kya jeena

Pinaalala sa akin ng pelikula ang lugar, ang kultura, ang tradisyon, ang mga tao at aking mga kaibigan sa India na sampung taon ko ng hindi nakikita. Kikita kaya ang pelikulang pinaghalong Filipino at Bollywood? 

MY FAMILY THEN AND NOW: A BLOG OF LOVE

Family Perfecting the Imperfections

Yes, this is my family. A picture taken some 8 years ago and the latest one which was captured last Christmas (2010). Same backdrop, the curtain is just the same. It was just modified by Nanay by her creativity and resourcefulness. Same sofa, same intensity of smiles. My brother is unchanged, you won’t be seeing him smiling in the pic because he’s not gay like me! Children added. Family of 5 becomes a family of 10 members. My sister got married in 2004 and had REINAZIA MARIZ.  Marlon got Jobel and had two beautiful daughters, AZALEIA and ANEZCKA. Tatay became bald, that was just his choice of haircut. His hair a bit lesser. Nanay is still fresh,  still laughing at her best. Aizan is much prettier now. Science makes wonder! Hahaha... and me, still wearing the same smile, fabulous as ever, single and happy.

KIMKIM

credit to my model, Ms. Elvira Tankiamco during our Taktak Photowalk with Engr. James Singlador

Kimkim

Damdaming nakaipit, kinimkim
Ay damdaming hindi kailanman naipuslit
At ang bawat pagpupumiglas na init
Nitong nakasaklob sa isip
Ay siyang hawlang nagtangi sa sarili
Nilunod nitong mapagkunwaring kilos
Na inakalang siyang tama at lubos
Hindi namalayang sa bawat pagputok
At bawat pagngingitngit ay kalayaa’y ginipit
Ng huwad na pakiramdam
Napigil pa rin ang pagsiklab ng bagang maaring maging apoy
Sa isang iglap dagling magniningas at sasabog
At may dumating na siyang pinakakatanging
Nagpalaya sa pakiramdam
Nagpasarap at nagpabago sa kaluluwang dati’y nauuhaw
At kinain ng pag-ibig ang kinimkim na paghihinagpis
Iniluwa ang malayang kaluluwang
Nagpabago sa takbo ng daigdig. 

PAGKALIPAS NG LABING-WALONG TAON

May panahon para sa lahat. At sa hindi inaasahang pagkakataon ay darating ito ng kusa, inaasahan man ngunit hindi kasing saya ng kung ano ang naiisip lang. Mas masaya ang pangyayaring bigla. Nakakatuwa at nakakataba ng puso.

Kung ilang buwan din itong napag-usapan. Salamat sa facebook at nabigyan ng pagkakataong magkausap-usap ang mga matagal ng hindi nagkikita at nagkaroon ng puwang na magkaisa at pag-usapan ang pinananabikang reunion.

At sinumulan na nga ang pagpo-post ng kung anu-ano. Nagkamali pa nga sa pagbilang ng taon at ako ang siyang salarin. Labingpito ang naging bilang ko, labing walo pala. naitama naman sa bandang huli at sa 2012, saktong dalawangpung taon. 

Paano tatakbo ang reunion? Sino ba ang mag-aasikaso? Sino ang mamumuno? Paano ang mga gastusin? At heto ang ilan sa mga naging usapan sa thread:

Sa pangunguna ni Wena na matiyagang nangumbinsi para sa mga gustong magbigay ng pledge, nagkaroon ng linaw ang lahat. May pag-asang nakita at mukhang ako na nga ang talagang hinihintay para mabigyang buhay ang inaasam-asam na reunion.

At ako ay gumawa ng invitation at isa-isang ipinamigay, ipinabigay at ikinalat...


May mga nag-inarte, may mga kung anu-ano kaming narinig pero wala akong pakialam. Sa mga gustong pumunta at gusto magkita-kita, ang lahat ay welcome. 

SI MOMMY ROSE AT ANG KANYANG MGA KAYAMANANG NAKATAGO

Noong huling bisita ko kay Mommy Rose, binuksan niyang muli ang kanyang mga kayamanang pinakaiingat-ingatan, mga sulat at kapirasong mensaheng maingat niyang itinatago. Marami dito ay galing sa akin noong kapanahunan ko ng college, di masyadong uso ang text dahil wala akong cellphone at mahal pa ang bayad sa internet. Nakakatuwang pagmasdan ang mga nakasulat. Sweet pala ako! Hahaha! Ito yung dalawang sulat na ibinigay ko kay Mommy Rose noong 2000 at 2010. Si Mommy Rose ang aking land lady na nagturing sa akin bilang kanyang anak. Masarap makipagkuwentuhan sa kanya dahil para akong nakakarating sa kanyang panahon.

Mahilig akong magsulat. Mahilig gumawa ng mga simple notes sa kahit anong kapirasong papel. Ito ang aking old version ng text messages at wall post ng facebook. Masarap makatanggap ng sulat na pinaghirapan dahil damang-dama mo ang pagmamahal. Nakatago lahat ang mga mensahe at sulat kong natanggap simula ng ako ay Grade five. Kayo mahlig din bang magsulat?

ANG PINAKAMAGAGANDANG PAROL: ANG PAMIMILI

Ito ang mga napili kong Parol na siyang magiging finalists para sa "Ang Pinakamagandang Parol sa Balat ng Lupa", sadyang hindi ko muna kinilala ang mga may-ari ng Parol at namili ako ng mga batang hahawak nito para sa pagkuha ng larawan.

Nagpunta ako sa paaralan kung saan ako nagtapos ng elementarya at bilang isang programa para sa Pasko at para sa mga batang mag-aaral dito, sinimulan ko na ang mga finalists para sa "Ang Pinakamagandang Parol sa Balat ng Lupa" na sa pakikipag-ugnayan ko sa kasalukuyang principal ng Pulo si Gng. Nida Trinidad-Valcos na mas tinatawag kong Ate Nida ay nasimulang maisakatuparan ang proyekto.

Pilipinas Kay Ganda Logo, Kopyang-Kopya sa Poland na Polska!

Napakadaming Filipino na mahuhusay sa graphic design. Kahit mga bata sa elementary kapag pinagawa mo ng logo para sa "Pilipinas Kay Ganda" ng Department of Tourism mas makakagawa ng mula sa isip, galing sa puso at hindi kinopya. Sino kaya ang responsable sa panggagayang ito? 

My apology to Poland Official Travel Website for this logo.

Pumalpak na nga sa slogan, nanggaya pa sa logo. Sobrang halata, nilagyan lang ng paa ang L at pinalitan ng dahon ng niyog, pinaghiwalay ang waves, tinanggal ang bundok at nilagyan ng araw na bilog! Iba nga naman ang dating pero, ano ba? Halata pa rin. Hindi naman tayo tanga para hindi mapansin.

Ito ang slogan at logo ng Department of Tourism na naging kontrobersiyal.

Sa loob ng ilang minuto, gamit lamang ang Microsoft Publisher, gumana ang isip ko at heto angnaisip ko. Maaring Hindi kasing husay ng iba, pero at least hindi kinopya.

May connect sa aking blogsite. O di ba?

At kung gustong gamitin talaga ang salitang Pilipinas, heto lang ang masasabi ko:

O, di ba panalo?

Sana naman pag-isipan ng Department of Tourism kung ano talaga ang nais nilang mangyari at malaman nilang hindi ito katulad ng laro.

Blog Action Day: Bayang Minasaker

[Original Photo Credit: Bulatlatdotcom] Paumanhin kay Luna Mon sa paggamit ko ng
larawan. Na-grab ko mula sa kanyang Facebook Wall.

Bilang paggunita at pakikiisa sa paghingi ng hustisya para sa mga nagbuwis ng buhay sa Hacienda Luisita, inilalaan ko ang espasyong ito at ang araw na ito bilang tugon sa panawagan para sa Blog Action Day.

Bukas, saktong anim na taon na mula ng ang mga manggagawa ng asukarera ng Hacienda Luisita sa pamumuno ng United Luisita Workers' Union ay nagwelga at pitong manggagawa ang namatay. Sinundan pa ulit ito ng pitong welgista at taga-suporta na napatay rin matapos     ang isang buwan.

Ang tunay na nangyari. Basahin [dito]

 Wala pa ring hustisya matapos ang anim na taon. Sigaw ng bayan, "Katarungan!"