Mary Jane Alvero-Al Mahdi, The Visionary : Emirates Woman of the Year 2013

From humanitarians, visionaries, artists and achievers, 21 women have made it to the ninth Emirates Woman Woman Of The Year nominee list. Last September 30, the voting has ended and this day, 8th of October 2013 4 winners have been announced.

It is with pride and honor that our very own, Ms. Mary Jane Alvero-Al Mahdi made it to be the Emirates Woman of the Year 2013 for The Visionary Category. 

This is the confirmation received from Madam Mary Jane herself after seeing her Facebook post "Alhamdulillah... To God be the glory". Congratulatory remarks poured in and I cannot just help myself to make a blog to celebrate her triumph. 

Photo screen shot from Emirates Woman Website

Photo screen shot from Emirates Woman Website

Congratulations Madam Mary Jane! You made 700,000 Filipinos in UAE proud and the rest of millions of Filipinos around the globe.

Angas Pinoy, Angat Pilipinas! Photo Contest

Ipagyabang na Pilipino ka. Maangas! May ipagyayabang!

Oo, kayo nga ang hinahanap namin sa patimpalak na ito. Kuhanin ang inyong camera at imulat ang mga mata sa kagilagilalas na galing ng bawat isang Pilipino. Iparating mo sa buong mundo na maganda ang Pilipinas at magaling ang Pinoy.

Ang inyong larawan ay dapat na katangi-tangi. Naiiba. Hindi mga larawang nakita na o ang karamihan ay mayroon na. Naniniwala kaming marami pang puwedeng ipakita ang lahat ng mga litratistang Pinoy. Maging kakaiba. Pumitik ng naaayon sa tema. Ipakilala na Pilipino ka, mayaman sa kultura, sa tradisyon at pinapahalagahan ang lahat ng nasa paligid maging tao man ito o bagay.

Ang larawan ay dapat batayan ng isang bansang nagsusulong ng kagandahan at pinagyayaman ang kulturang kinagisnan. Ang bawat pitik na ihahatid ay mga larawang may positibong pananaw sa lahat ng aspeto ng pamumuhay ng bawat Pilipino.

Malaya nating buksan ang ating mga mata na maging saksi sa pang-araw-araw na galing ng bawat isang Pilipino. Ang kagalingang ito ay hindi nakikita lamang sa piling panahon kung hindi sa pang-araw-araw na pamumuhay. Ang simpleng pagtutulungan, pagkakapit-kamay at pagbabalikatan ay katunayan ng isang maipagmamalaking kaugalian.

Ilan pa ba sa atin ang nakasaksi sa isang batang nagmamano sa mga katandaan? Ilan pa ba sa atin ang sa watawat ay nagpupugay? Ilan sa atin ang sa kabila ang mga pighating naranasan ay masiglang babangon at parang walang nangyari?

Iba ang angas ng Pinoy! Iniaangat ang sarili sa bawat sitwasyon maging sa pagdurusa man, panganib, kasiyahan at tagumpay. Tayo ang naiibang lahi na hindi sumusuko sa kahit ano pa mang pangyayari. Tayo ang nagsusulong ng positibong pananaw at nangangalaga sa kalayaang malaon ng iniingatan.

Nabuksan na ba ang isip mo kung anong klaseng larawan ang dapat na ipapakita mo? Tandaan, hindi lang mata ang dapat na isama sapagkat sa bawat pitik na nakikita ng mata ay kasabay ng pagpintig ng iyong puso na maipakita sa bawat obrang iyong ginawa ang diwa ng tunay na tema ng patimpalak na ito.

Ano pa ang hinhintay mo?
Your Best Shot V.2
Angas Pinoy, Angat Pilipinas!
Photo Contest

MECHANICS:

Maximum of 3 Entries

Color / Black and White
No watermarks
No borders

DEADLINE:
May 20, 2012

SUBMIT YOUR ENTRIES to this e-mail add yourbestshotv2.gmail.com.

ROWENA DELA CRUZ- FRANCISCO : Matagumpay na Ginang ng OFW 2012

Congratulations to Mrs. Rowena Dela Cruz-Francisco of Pulo, San Rafael, Bulacan for being the recipient of this year's Matagumpay na Ginang ng OFW (Outstanding Wife of an Overseas Filipino Worker).

In line with the celebration of Women’s Month, Bulacan Governor Wilhelmino M. Sy Alvarado recognized Tuesday morning the outstanding contributions of “Bulakeña” women through the “Gawad Medalyang Ginto” awards ceremonies.

“This program aims to acknowledge and give due recognition to the important contributions and worthy achievement of the women of Bulacan. We also hope that this will serve as an inspiration to our young generation of Bulakeña women to continue to mark a difference in their own chosen fields,” said Alvarado.

Before the formal awarding ceremony, the governor called on the podium Department of Justice (DOJ) Secretary Leila de Lima, who was the occasion’s honored guest and speaker under the theme, “Bulakeña: Kayang-kaya Kung Sama-sama.”

De Lima discussed women’s rights issues and gave her congratulations to the awardees.

Vice Governor Daniel R. Fernando said the awards were given under sectoral categories such as “Matagumpay na Babaeng Makakalikasan (Outstanding Woman Environmentalist),” “Matagumpay na Ginang ng OFW (Outstanding Wife of an Overseas Filipino Worker),” “Matagumpay na Babaeng Mangangalakal (Outstanding Woman Trader), and Matagumpay na KPK.

The “Medalyang Ginto (Gold Medal)” was awarded to the “Natatanging Babae (Outstanding Woman of Bulacan)” who received a cash prize of P10,000 and the “Natatanging Samahang Pangkakabaihan (Outstanding Women’s Organization)” that received a P20,000 prize, he said. 

Read story here. 

KISLAP NG PILIPINAS | Mga Larawang Obra ni Maricris Fabi-Carlos

KISLAP NG PILIPINAS

(Tula ni Wallei Bautista Trinidad at mga larawang obra

ni Maricris Fabi-Carlos)

Bayang marilag

Bulaklak ng sangkalupaan

Alab ng puso

Sa diwa namin ay ikaw.

Bitui’y marikit
Araw ay makislap
Maliwanag ang buwan
Hangin ay banayad
Sariwa ang kalikasan.

Ang bawat pangako
Hatid ay katuparan
Sa lupang sinukob
Marubdob ang pagmamahal.

May musikang payak

Sa pandinig ay panatag

May sayaw sa langit

Na puspos ng galak.

Araw at bituin

Pati na ang buwan

Lahat kikislap, kikinang

Sa Pilipinas na mahal!

About Maricris Fabi-Carlos

Her passion for the art started when her father introduced her to sketching and oil painting when she was younger. In 2007, she took basic and advanced photography courses at the FPPF( Federation of Philippine Photographers Foundation), finishing at the top of her class.and took wedding photography workshop with PCCI. In the same year, she went on to win Photo of the Year 2008 with her “Raindrops” entry in the PhotoWorld Cup Network, a tough competition of the best photographers among the Philippines’ camera clubs. More awards affirmed her artistic talent: she was two time Imahe Club’s Photographer of the Year in 2008-2009. In 2009, she ranked 5th as Photographer of the Year in PhotoWorld Cup; shooting up to 3rd in 2010.She is also a speaker in Photo World Asia 2011. Lately she won in the international Photo Competition held in South Korea. She beat more than 500 entries from Japan, Korea, Philippines, China, USA and Canada to win the 2011 Asia Pacific District Photographic Competition of the Professional Photographers of America (PPA).

She loves portraiture and landscapes, enjoying and portraying them with available light. After her photographer-husband Jon Carlos taught her Photoshop, Maricris got hooked on photo editing and doing layouts for weddings, and shortly thereafter her passion to create surreal images started.

Amorsoloesque is inspired by National Artist Fernando Amorsolo, who art depicts Filipino Culture and way of life amid the back lighted scenic Philippine scapes.

Maricris is now doing photography workshops. Lately, she conducted a highly successful “Amorsoloesque” workshop in Singapore and Middle East ( United Arab Emirates) It was attended by Singaporeans, Indonesians, Malaysians, Indians, Vietnamese as well as Filipino expats.
It was a great success as every single attendee learned the Amorsoloesque tips and Techniques.
The participants output were astounding, It piqued everyones dormant creative mind.And as what Amorsoloesque is all about..It is a learning oppurtunity.

“Amorsoloesque is a learning technique,” says Kris, “the only limit is your imagination.”

Achievements
Best in Portrait FPPF Basic Class 2007
Photographer of the Class FPPF Advance Class 2007
Larawang Pinoy " Best in Portrait" ( Natural Light) 2008
PWCN Photo of the Year " Raindrops" 2008
Photo Of the Month " Silent Scream" 2008
PWC " Ang Pasko ay Sumapit"5th/6th and 11th Place
PWC "Still Life" 1st Place/2nd Place 2009
PWC "Filipiniana" 1st Place/6th place 2009
PWC "Bayan ko" 3rd Place 2009
PWC " Enviromental Portrait" 6th Place 2009
PWC "Heal The World" 3rd and 8th Place 2010
PWC " Street w/no Names" 3rd Place
PWC "Beutiful Flaws of Nature" 8th Place 2010
PWC " All Rice" 3rd and 5th Place 2010
PWC 5th Place Photographer of the Year 2009
PWC 3rd Place Photographer of the Year 2010
PWC 6th Place LArong Pinoy 2011
PWC 3rd Place Seeing Double 2011
Imahe's Photographer of the Year 2008
Imahe's Photographer of the Year 2009 
Scott Kelby's Representative ( Intramuros Leg 2009)
"Silent Scream" shortlisted Lee Make History 2008
Manila Bulletin Photographer of the Week 2009
Nlex " Ilove NLEX" 2nd place Motorista Category
Professional Photographers of America- Winner " Lonely Man" and " Angst" 2011
Speaker " Digital Art/Graphic Design" Convention 2011(La Salle Dasma)
Speaker "PhotoWorld Asia 2011"
Speaker Phipho 6th Year Anniversary 2011

ABANGAN: "i" INSPIRE THE WORLD POETRY FRIENDSHIP PARTY

Mga Larawan mula sa Facebook Account ni Doc Penpen.

Naganap ang pag-uusap sa pagitan nina Kuya Germs, Makata Tawanan, Punong Komisyoner ng Wikang Filipino, Kgg. Jose Laderas Santos at Kaibigang PenPen para sa ating "i" INSPIRE THE WORLD POETRY FRIENDSHIP PARTY na gaganapin sa Ika-10 ng Abril 2011.

Ang mga nabanggit na personalidad ay nangakong walang humpay na susuporta at patuloy na itataguyod ang adhikain ng pahinang at siguradong dadalo sa gaganaping masaya at punong-puno ng pagmamahal at pagkakaibigang pagkikita ng personal ng mga Makata para sa pinananabikang "i" INSPIRE THE WORLD POETRY FRIENDSHIP PARTY.

Mga larawan ng mga makata.

Piling tula ni Bb. Ceri Naz, isa sa mga nag-organisa ng pagtitipon.

Mula sa album ni Doc Penpen B. Takipsilim.

FLOWER BURST

"Flower Burst"
Acrylic on Paper

*stream of consciousness, took the paper, got the acrylic and just paint...

Me, the flower
Dancing in the air
Freely flowing
Bursting in the open
A shower of colors
Festival of the fabulous
My consciousness,
Its complications
Are mysteries of my thoughts.

Filipino Translation

Ako, ang bulaklak
Sumasayaw sa hangin
At malaya ang pagdaloy
Sa kalawakan
Ang sandamakmak nitong kulay
Ay pagdiriwang
Ng mga kamangha-mangha't mahusay
Ang aking kamalayan
At taglay nitong kaguluhan
Ay misteryo ng aking kaisipan.

WALONG DAAN AT LIMAMPUNG ARAW AT LUGAW

Ito ang pinakaunang pagkakataon na inilagay ko ang mukha ko sa aking PROJECT 365. Hindi ko mapigilang hindi ilagay ang picture ko kasama ang isa sa mga taong dahilan kung bakit kulang na lang ay sumagad ang ngiti ko sa tenga dala ng aking kaligayahan. Isang kaligayahang malapit ng magtapos ngunit payapa naming iiwan ang isa’t isa at pipiliing hanapin ang panibagong kaligayahan sa kung ano ang dapat. Malungkot kung iisipin pero dahil naihanda ko na ang sarili ko sa kahihinatnan nito matagal ng panahon kong natanggap. Masakit, mapait ngunit mapagpalayang pagmamahal.

Oo, ito ang aming ika-850 araw na magkasama. Pinakamatagal na pagsasamang hahantong din naman sa paghihiwalay ng landas. Wala nga kasing permanente at naniniwala ako sa kasabihang there’s no such thing as forever. Ibang saya ang idinulot ang araw na ito dahil madaming nasa puso ni Amrit ang kanyang sinabi dahil kay Kuya. Hindi ko kilala si Kuya, isang pagkakataong hindi nangyari kailan man dahil walang nangahas na magtanong. Tawagan natin si Kuya na Kuya Boy dahil nag-ala Boy Abunda siya sa mga nakakalokang tanong at si Amrit ay nagtila isang artistang sinasagot ang mga issue.

Nagtakaw ako sa lugaw at dahil nagustuhan na rin naman ito ni Amrit ay ito ang pinili naming kainan na minsan lang mangyari. Napakadalang. Maliit lang ang lugar ng kainan kaya nakihati kami kay Kuya sa mesa at siyempre Ms. Friendship ang  lola, mega-upo na kami at basta bigla na lang nagkapalagayan ng loob at buong akala ni Kuya ay Pinoy din si Amrit kaya kinakausap niya ng Tagalog. Nagkatawanan. Sa pagkakatong ito kasi ay may hindi kami pagkakaunawaan ni Amrit dahil hindi niya sinabi kaagad ang eksaktong lugar kung saan siya nanggaling. Naghintay lang naman ako sa kanya ng matagal at super late ang lolo sa pagdating at ako naman ay na-high-blood na naman at nagtatalak ever. Ugali ko ng magtatalak, parang inang galit na galit sa anak. Heto ang ilang usapang nagpataba ng puso ko at nagpasaya. Dahilan para hindi ko na buksan ang issue kung bakit late si Amrit at kung saan siya pumunta:

Kuya: I thought you’re Filipino.

Amrit: Hahaha. That’s the usual impression. Do I look like one?

(sumabad ako, nagsalita ng Tagalog.

Ako: Ngayon lang Kuya dahil matagal na niya akong nakasama pero dati hindi yan mukhang Pinoy.

Amrit: What did you say?

Kuya: He told me that you look like Filipino just recently not like before the first time you’ve met. How long have you been together?

Amrit: 2 years and a quarter.

Ako: 850 days.

Kuya: That’s good to hear. A Filipino and a Nepali. So, how’s life being with him, este with her? Hehehe.

Amrit: Wallei is so caring, loving and a type of a person you’ll easily fall in love with.

Ako: May ganon? Ngayon ko lang narinig sa kanya ‘yan.

Kuya: I can see how happy you are together. Do you speak Filipino? Do you know any phrases in Tagalog?

Amrit: Yeah. Kumusta ka?

Kuya: That’s good. What else?

Amrit: Sige na. Naman eh. Some sort of expressions usually I hear from Wallei.

Kuya: Is there anything you want to tell?

Amrit: Mahal Kita.

Kuya: Do you know the English translation of that?

Amrit: Of course. I love you.

Kuya: To whom do you want to tell that?

Amrit: To the person beside me.

Ako: Hahaha. May ganyan talaga? Kaloka!

Amrit: You know that.

Ako: I feel it. Even if you don’t say. I know.

Kuya: Wow! To think that you both belong to different nationalities makes me wonder how you managed to be together. Saan ka ba nakatira?

Ako: Sa kanya ako umuuwi. Pero may inuupahan akong flat para may uuwian pag nag-away. I stay there during weekends. Day off ko sa kanya.

Ako: I think I need to take photos. Kuya, kunan kita.

Kuya: Hahaha. May ganyan. Camera shy ako.

Ako: Sige na. Kunan ko din kayo ni Amrit. Kuhanan mo din kami.

Kuya: Hindi ko alam camera mo.

Ako: I-set ko tapos press mo na lang.

Kuya: Sige.

(Natapos ang picture galore.)

Kuya: Maiwan ko na kayo. Nice meeting you Amrit and Wallei. You look happy together.

Ako: Salamat kuya. I-blog ko ito, ha!

Kuya: Sige. Paalam.

This is another unforgettable memory, which I will forever cherish. Salamat sa lugaw at sa walong daan at limampung araw ng saya, minsa’y madrama, may iyak, may away pero sa bandang huli pag-ibig pa rin ang nangingibabaw. Parang ayaw ko ng matapos ito.

KULAY NG DIWA NG EDSA

Sa paghahagilap ko ng larawang ilalagay ko sa blog na ito, bagama’t isang malaking pagkakamali ang aking nagawa sa biglaang pagpindot ng aking camera ay ito ang kinalabasan. Tapos, naisip kong holiday na naman sa Pilipinas dahil EDSA Day.

Sa paglalaro ng aking utak, biglaang naisip ko ang mga saloobin ko tungkol sa kung ano nga ba talaga ang alam ko tungkol sa EDSA Revolution noong 1986 na gugunitain pang-dalawangpu’t apat na taon na.

Ang sa akin lang may apat na kulay ang EDSA:

ITIM. Ang diktaturya ni Marcos ay binigyang katapusan ng EDSA. Ang diktaturya ay ang itim na kulay na bumalot sa loob ng dalawampu’t isang taon sa bansa. Hindi pa ako isinisilang ng ibaba ang Batas Militar. Apat na taong gulang ako ng barilin si Sen. Ninoy Aquino at hindi man ganoong kahinog ang isip ko ay wari bagang alam ko kung ano ang nangyayari sa bansa. Alam ko ang curfew law at takot na takot kaming lahat ng ang Lolo ko ay hulihin ng mga PC sa hindi namin alam na kadahilanan at sa awa ng Diyos ay nakabalik naman ng buhay. Itim ang kulay ng winakasang diktaturya, mga pandaraya, pang-aalipusta at pagtatago ng lahat ng katotohanan.

PULA. Ang kulay ng katapangan at kagitingin ng lahat ng Pilipinong kasama sa EDSA. Pari, madre, sundalo, mahirap, mayaman, lahat ng nakiisa at nakisama upang panindigan ang ipinaglalaban noong panahong iyon. Walang takot na pumunta sa EDSA ang lahat ng nais makiisa at makisama para sa mithiing makamit ang kalayaan at demokrasya.

ASUL. Ang kulay ng kapayapaang tinamo sa EDSA. Kulay ng pagkakaisa at pagsasama at pakikipaglaban sa tahimik at payapang paraan.

DILAW. Ang kulay ni Cory na siyang kahit pagbalik-baliktaran ay may kinalaman kung paano nasimulan ang pakikipaglaban. Sa kanyang layuning wakasan ang diktaturyang malaon ng nagisnan, parte siya ng EDSA at ng dahil sa kanya kasama ang mga kapatid nating mga Filipino ay tinamasa natin ang demokrasya.

Kaya, may dahilan upang ang EDSA People Power ay ipagdiwang, gunitain at ibahagi sa mas nakakabata sa atin. Ang EDSA 1 ay hindi isyu sa pagwawakas ng kahirapan o anupaman, ito ay ibang usapin. Ang pinakadakilang layunin nito ay wakasan ang diktaturya at makamtan ang demokrasya na atin ng tinatamasa ngayon.

ISANG BUWAN NA ANG KF!

 

Salamat Ms. Cheine Amiscua sa cake. Happy First Monthsary sa Kuwentong Fabulous. Inabot din ng isang buwan. May nalalabi pang tatlong daan at tatlumpu’t apat na araw para matapos ang aking sinimulan. Whew!

Hayaan ninyong pasalamatan ko kayong lahat na sumusubaybay at nagbabasa ng mga kung anu-ano lang. Sa kabila ng inyong ka-busyhan sa inyong mga trabaho at sa mga kung anong bagay ay binisita ninyo ako at nag-alay ng ilang minuto. Hatid ko ay ang kaaliwan ng mga mambabasa. Hindi ito isang relihiyoso o politikal na paghahatid ng kaalaman o debate. Ito ay ang tala-larawan ng buhay. Simple, baduy, nakakaloka, nakakatawa, minsan may drama, cheesy, maarte at fabuloza!

Sa lahat, bonggang-bonggang pasasalamat at yakap ang hatid ko sa inyo!